«سیاست مدیران سمی» نامی است که در یادداشت شخصی‌ام برای کنار هم گذاشتن چند رفتار مدیریتی انتخاب کردم؛ یک عنوان دانشگاهی مستقل یا تشخیص روان‌شناختی نیست. منظورم الگویی است که در آن فشار دائمی، بی‌اعتبار کردن پیشرفت و گرفتن اختیار تیم، به روش عادی اداره کار تبدیل می‌شود.
همه چیز همیشه فوری است
جان کاتر میان فوریت واقعی و کاذب تفاوت می‌گذارد. فعالیت زیاد و تقویم شلوغ الزاماً نشانه حرکت روی مسئله مهم نیست. وقتی هر درخواست تازه فوری اعلام می‌شود، تیم نمی‌داند کدام کار را باید کنار بگذارد. تصمیم حرفه‌ای درباره اولویت، باید همراه با پذیرش هزینه عقب افتادن کار دیگر باشد.
هیچ خروجی‌ای کافی نیست
در کار ترزا آمابیل و استیون کرامر درباره اصل پیشرفت، جلو رفتن در کار معنادار برای تجربه و انگیزه کاری اهمیت دارد. اگر معیار موفقیت پس از هر تحویل عوض شود، تیم فرصت تشخیص این پیشرفت را از دست می‌دهد. استاندارد بالا با انکار دائمی نتیجه فرق دارد: می‌توان دستاورد را دید و مرحله بعدی را هم تعریف کرد.
مدیر همه تصمیم‌ها را پس می‌گیرد
چارچوب Multipliers لیز وایزمن به رفتارهایی می‌پردازد که ظرفیت فکری افراد را تقویت یا محدود می‌کنند. از نگاه من، وقتی مدیر هر تصمیم را خودش می‌گیرد و سپس از کمبود ابتکار تیم شکایت می‌کند، باید نقش رفتار خودش را هم بررسی کند. استقلال بدون تمرین تصمیم‌گیری شکل نمی‌گیرد.
تحقیر به اسم نتیجه گرفتن
ادبیات سرپرستی آزارگرانه، از جمله پژوهش بنت تپر، رفتارهای خصمانه سرپرست را موضوع بررسی قرار داده است. برای نقد یک خروجی می‌توان مشخص، سخت‌گیر و مستند بود؛ تحقیر شخصیت فرد راه دیگری است. دشواری بازار کار هم مجوز بدرفتاری نمی‌شود. ماندن کارمند به دلیل نداشتن گزینه، شاهد وفاداری او نیست.
به‌جای برچسب، رفتار را تغییر دهیم
- برای هر کار فوری، دلیل و اولویتی که کنار می‌رود را مشخص کنید.
- معیار تحویل قابل قبول را پیش از شروع بنویسید.
- اختیار تصمیم را متناسب با مسئولیت واگذار کنید.
- بازخورد را درباره رفتار و خروجی بدهید، نه ارزش شخصی فرد.
این چارچوب برای نام‌گذاری اشخاص نیست. پرسش عملی این است که کدام رفتار تکرارشونده، توان تیم را محدود می‌کند و چه تغییری در روش مدیریت می‌تواند آن را اصلاح کند. کسب نتیجه کوتاه‌مدت، به‌تنهایی هزینه اعتماد و فرهنگ سازمانی را نشان نمی‌دهد.
برای مطالعه: A Sense of Urgency، اصل پیشرفت، Multipliers و پژوهش تپر درباره سرپرستی آزارگرانه.
بازنویسی و بسط یادداشت من در لینکدین؛ تاریخ درج‌شده، تاریخ انتشار در سایت است.