گفت‌وگو کنار غرفه مایکرو فوکوس در رویداد FutureData 2017 استرالیا
عکس آرشیوی غرفه مایکرو فوکوس در FutureData استرالیا، ۲۰۱۷؛ برای توضیح گفت‌وگوی نمایشگاهی، نه ادعای نتیجه فروش یا پروژه نویسنده. عکس: CEBIT AUSTRALIA / CC BY 2.0. · منبع تصویر · شرایط استفاده

گرفتن کارت ویزیت در نمایشگاه آسان‌تر از ساختن یک گفت‌وگوی تجاری قابل ادامه است. ممکن است غرفه شلوغ باشد، فرم‌ها پر شوند و تیم با رضایت برگردد، اما هفته بعد کسی نداند کدام مخاطب منتظر چه پاسخی بوده است. برنامه بازاریابی نمایشگاه باید پیش از طراحی غرفه، مسیر حرکت از ملاقات به تصمیم تجاری را روشن کند. پیشنهاد من ساختن یک پرونده قابل پیگیری برای هر گفت‌وگوی مرتبط است، نه صرفاً یک فهرست تماس بزرگ.

هدف نمایشگاه را به یک تغییر قابل مشاهده وصل کنید

ابتدا مشخص کنید قرار است چه اتفاقی بیفتد: پیدا کردن توزیع‌کننده در یک منطقه، معرفی محصول به خریداران سازمانی یا باز کردن گفت‌وگو با مشتریان قدیمی؟ این هدف‌ها به پرسش، نیروی غرفه و محتوای متفاوت نیاز دارند. برای هدف جذب توزیع‌کننده، تعداد بازدید عمومی معیار اصلی نیست؛ تعداد گفت‌وگو با مجموعه‌های دارای پوشش بازار مناسب اهمیت بیشتری دارد.

پیش از شروع، هزینه غرفه، سفر، نیروی انسانی، نمونه و پیگیری را کنار هم بگذارید. سپس خروجی مورد انتظار و تاریخ بررسی آن را تعیین کنید. هدف عددی باید متناسب با ظرفیت واقعی تیم باشد. اگر فروش فقط امکان بررسی چند پرونده را دارد، جمع‌آوری انبوه داده بدون اولویت‌بندی، مسئله را بزرگ‌تر می‌کند.

در غرفه، زمینه گفت‌وگو را ثبت کنید

برای ثبت هر تماس مرتبط، شش خانه کافی است: فرد و سازمان، مسئله مطرح‌شده، تناسب با پیشنهاد، مرحله تصمیم، اقدام توافق‌شده و مسئول داخلی. نام محصول به تنهایی نیاز را توضیح نمی‌دهد. در یک مثال فرضی، «کاتالوگ خواست» با «برای بررسی تأمین سه شعبه، مشخصات بسته‌بندی و حداقل سفارش خواست» ارزش پیگیری یکسانی ندارد.

راهنمای Cvent بر ارزیابی سرنخ هنگام ثبت تأکید دارد. برداشت کاربردی من این است که تیم باید همان روز ابهام پرونده را رفع کند. داده‌ای را جمع کنید که برای ادامه گفت‌وگو لازم است و کانال و نوع ارتباط مورد انتظار مخاطب را روشن نگه دارید؛ دریافت کارت، مجوز هر نوع پیام‌رسانی نیست.

پیگیری را بر اساس قول قبلی طراحی کنید

در پایان گفت‌وگو بپرسید قدم بعدی مفید چیست. ارسال نمونه، پاسخ فنی و جلسه بررسی سه اقدام متفاوت‌اند. برای هرکدام مسئول، موعد و نشانه انجام تعیین کنید. عبارت «پیگیری شود» به تنهایی وظیفه قابل مدیریت نمی‌سازد. اگر مخاطب هنوز پروژه مشخصی ندارد، او را به زور وارد مرحله مذاکره نکنید.

اولویت را از ترکیب تناسب، نیاز و زمان بسازید. بازدیدکننده‌ای با نیاز روشن اما خارج از محدوده خدمت، لزوماً از مخاطب مناسب با زمان خرید دورتر ارزشمندتر نیست. در پایان هر روز، موارد بی‌مسئول و قول‌های انجام‌نشده را جدا بررسی کنید. سرعت باید در خدمت پاسخ درست باشد، نه ارسال یک پیام عمومی به همه.

جلسه و فرصت فروش را از هم جدا نگه دارید

برای گزارش نمایشگاه، زنجیره‌ای با تعریف ثابت بسازید: گفت‌وگوی مرتبط، پیگیری انجام‌شده، پاسخ دریافت‌شده، جلسه برگزارشده و فرصت تأییدشده. جلسه لغوشده را برگزارشده حساب نکنید و ارزش احتمالی معامله را درآمد قطعی ننویسید. مشتری قبلی را نیز از تماس تازه جدا کنید تا نقش نمایشگاه در ادامه رابطه با نقش آن در جذب مشتری مخلوط نشود.

در توضیح ابزار ثبت سرنخ Cvent، یادداشت و پرسش ارزیابی در کنار اطلاعات تماس قرار می‌گیرد. این قابلیت مفید است، اما کیفیت تعریف مراحل و مسئولیت‌ها را تضمین نمی‌کند. یک فایل ساده با داده کامل می‌تواند برای شروع مناسب‌تر از سامانه‌ای پیچیده با پرونده‌های ناقص باشد.

پیش از حضور بعدی، محل گسست را پیدا کنید

اگر تماس زیاد و پاسخ کم است، زمینه پیام و کیفیت قول غرفه را بررسی کنید. اگر جلسه برگزار می‌شود اما فرصت شکل نمی‌گیرد، تناسب مخاطب یا پیشنهاد را بازبینی کنید. این تشخیص، ادامه منطق برنامه بازاریابی پیش از کمپین است. در مشاوره فروش، خروجی مطلوب نمایشگاه یک صف کار روشن و قابل سنجش است که پس از جمع شدن غرفه نیز ادامه دارد.

منابع مورد استفاده: Cvent: Collecting leads at trade shows؛ Cvent: Lead capture.